powered by "One Way Radio" - μονόδρομος στη...διασκέδαση - www.onewayradio.net

Κυριακή, 1 Ιουλίου 2012


Στομαχικές διαταραχές
Τι είναι αυτό που σου “κάθεται” στο στομάχι…

από την ψυχολόγο – ψυχοθεραπεύτρια Έφη Ταμπουρά

“Μου κάθεται στο στομάχι”, “δεν μπορώ να το χωνέψω”, “έχω γερό στομάχι” “δεν τον/την χωνεύω”, “έχω έναν κόμπο στο στομάχι”… Όλες αυτές οι εκφράσεις δείχνουν τον ρόλο του στομάχου στη διαδικασία αντιμετώπισης διάφορων, δύσκολων κυρίως, καταστάσεων στην καθημερινότητά μας.
Δεν υποφέρουμε από στομαχικές διαταραχές μόνο όταν μια τροφή είναι όξινη, αλλά όταν έχουμε να αντιμετωπίσουμε και “όξινες” καταστάσεις στη ζωή μας.
Μέσω του στομάχου εκφράζουμε δηλαδή την δυσκολία μας να διαχειριστούμε διάφορες καταστάσεις της καθημερινότητάς μας, καθώς και βαθύτερες αγωνίες που έχουν να κάνουν με τα υλικά αγαθά, με τα προς το ζην γενικότερα, καθώς επίσης και το φόβο και την ανησυχία για το μέλλον. Όταν είμαστε υποχρεωμένοι να υποστούμε μια κατάσταση, αλλά δυσκολευόμαστε να τη χωνέψουμε, όταν δεν υπερασπιζόμαστε τον εαυτό μας, αλλά προτιμούμε να μας “κάτσει” στο στομάχι, να το “χωνέψουμε”, όταν αποφεύγουμε πάση θυσία τον καυγά, όταν καταπιέζουμε τις φιλοδοξίες μας ή εργαζόμαστε σε μια δουλειά κατώτερη των ικανοτήτων μας και το βιώνουμε ως επαγγελματική αποτυχία, όταν το σπίτι που ζούμε δεν μας ικανοποιεί και γενικότερα η ποιότητα της ζωής μας δεν είναι αυτή που θα θέλαμε να έχουμε, είμαστε πιο επιρρεπείς στις στομαχικές διαταραχές.
Το στομάχι μέσω της πέψης διαχειρίζεται την τροφή. Η τροφή όμως εκτός από υλική είναι και συναισθηματική. Μέσω του στομάχου εκφράζεται η ικανότητά μας να δεχτούμε, να διαχειριστούμε καταστάσεις στη ζωή μας. Συχνά εκεί νιώθουμε το συναίσθημα του φόβου, όταν για παράδειγμα μας τρομάξει κάτι ή διαισθανόμαστε ότι κάτι κακό θα συμβεί, όταν δίνουμε εξετάσεις ή όταν μαθαίνουμε μια άσχημη είδηση κλπ. Το άτομο που υποφέρει από το στομάχι του έχει μια τάση να συμβιβάζεται, να υφίσταται μια κατάσταση, να την αφήνει να χρονίζει αντί να την αντιμετωπίσει.
Καμιά φορά το ποτήρι ξεχειλίζει και τότε έχουμε τους εμετούς, που εκφράζει ουσιαστικά την αποβολή της περίσσειας του συναισθήματος που μας κατακλύζει. Κατά τον ίδιο τρόπο και η ναυτία που προέρχεται από το στομάχι. Εκφράζει κάτι που μας προκαλεί αηδία, μας ανακατεύει.
Τα άτομα που παρουσιάζουν στομαχικά προβλήματα χαρακτηρίζονται από μια παθητική επιθετικότητα. Η ίδια η φύση του στομάχου είναι εν μέρει παθητική. Είναι ένας σάκος, ο οποίος διαλύει τις τροφές μέσω του υδροχλωρικού οξέος. Δεν έχει π.χ. την ξεκάθαρα ενεργητική, επιθετική φύση των δοντιών.
Το στομάχι δεν είναι όμως μόνο παθητικό. Θα μπορούσαμε να το δούμε και ως κέντρο δύναμης, απ’ όπου αντλούμε δύναμη για να ανταπεξέλθουμε σε  δύσκολες καταστάσεις της ζωής. Υπάρχει ίσως και μια σύγκρουση ανάμεσα στην επιθυμία να ζούμε εξαρτημένοι σε μια παιδική κατάσταση φροντίδας και αγάπης και στην έντονη επιθυμία μας για αυτάρκεια, ανεξαρτητοποίηση, ενηλικίωση. Στην αίσθηση ότι κατακτώ πράγματα για τον εαυτό μου, ότι μπορώ και τα καταφέρνω μόνος/η μου.
 Όταν αφήνεις για μεγάλα χρονικά διαστήματα καταστάσεις να σε “τρώνε”, να σε αγχώνουν και συνάμα να θυμώνεις με όλα αυτά αλλά και με τον εαυτό σου που νιώθεις αδύναμός/η να τα αντιμετωπίσει, τα στομαχικά προβλήματα μπορούν πολύ εύκολα να εξελιχθούν σε έλκος. Τέλος οι άνθρωποι που έχουν νοσήσει από καρκίνο του στομάχου, βίωναν πολύ έντονα αυτή την αδυναμία αντιμετώπισης δύσκολων καταστάσεων, που η θλίψη όμως ήταν μεγαλύτερη από το θυμό, η ζωή είχε χάσει το νόημά της και οι αυτοκατηγορίες για ένα γεγονός ή γεγονότα του παρελθόντος επίσης πολύ έντονες.
Αν υποφέρεις λοιπόν από στομαχικές διαταραχές, αναρωτήσου: τι είναι αυτό που σου “κάθεται” στο στομάχι στη ζωή σου; Τι είναι αυτό που σε θυμώνει περισσότερο σε προσωπικό, επαγγελματικό ή οικογενειακό επίπεδο και αποφεύγεις να αντιμετωπίσεις; Απέναντι σε ποια πράγματα ή καταστάσεις νιώθεις παθητικός/η και αδύναμος/η; Είσαι ευχαριστημένος/η με την ποιότητα της ζωής σου; Όταν βλέπεις τα πράγματα από διαφορετική οπτική γωνία και αλλάζεις τη στάση σου απέναντι στη ζωή, βελτιώνεται αναπόφευκτα και η υγεία σου.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου